بافــتـــــنِ شیـــطانی (داستان سازی علیه مومنان)

شیطان، دوستانی عزیز و با اعتقاد و مخلص دارد که خیلی دوستش دارند و هرگز او را ناراحت نمی کنند و همیشه در اطاعتِ محض از او هستند.

و شیطان به هرکسی که در مسیرش باشد لطف می کند و او را رها نمی کند، کافی ست یکبار او را صدا بزنی یا کاری که مورد رضایتش است انجام بدهی تا محبتش را درون دلت جای دهد.

امـــا تعبیری بر خلاف همین مطلبِ صحیحِ بالا وجود دارد که لازم است اهل دقت، اندکی تامل کنند؛ چراکه امام معصوم علیه السلام صورتی را می فرماید که حتی شیطان هم، دوستی شخصی را نمی پذیرد؛ یعنی اینقدر عملِ شخص پلید است که بدون شیطان و دوستی اش نیز شخص در گودال بندگی شیطان سقوط کرده است.

آری!!! داستان سازی یا همان پرونده سازی علیه مومنی، جهت ریختن آبرویش و از چشم مردم افتادنش، گناهی بس بزرگ و عملی زشت است که باعثِ قطع ارتباط خداوند با شخص می شود.

مـفـضـل بـن عـمـر نقل می کند: امـام صـادق عـلیـه السلام به من فرمود: هر که بر ضرر مؤ من داستانى بگوید و قصدش، عیب او و ریختن آبرویش باشد، که از چشم مردم بیفتد، خداوند او را از دوستى خود بدوستى شیطان براند و شیطان هم او را نپذیرد.[۱]

[۱] -اصول کافى، جلد ۴ صفحه۶۲، روایه۱٫

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *