حقِّ مــــــــــادر بر گردن مـــــان

مــــــــــــــــادر؛ واژه ای آســـمانی، وجودی عــــرشی، حقیقتــــی بی تعریف، دریـــــایی مهربانــی، کـــــوهی مهر ورز و…. چگونه توصیفش کنم و حال آنـــکه حتی قدرت تعلّمِ همین کلمات را، نیز به برکـــتِ تعلیم و تربیت مادرانــــه اش دارا شدم.

اگـــــر بخواهیم شکرش کنیــــم؛ فقـــط باید لطفِ خـــدا و یاری اش همراه شود تا از عهده اش بر آییم؛ چرا که حضرت سید الساجدین (علیه اسلام) فرموده است:

بدان با گوش و چشم و دست و پا و مو و پوست [و خلاصه ‏] تمام جوارحش تو را حفاظت نموده و از تو نگهدارى کرده، و از این کارش هم خرّم و شاد بوده، و در عین حال مراقب بوده، و در ایّام باردارى هر ناگوارى و درد و سنگینى و غم و اندوهى را بجان خریده و تحمّل نمود، تا آن موقعى که دست قدرت الهى تو را از او فارغ ساخت و بر پهنه زمین آورد.

 سپس خوش داشت که تو سیر باشى و او گرسنه، تو پوشیده باشى و او برهنه، تو سیراب باشى و او تشنه، و بر تو سایه بگستراند و خود در برابر آفتاب باشد، و با سختى خود تو را به رفاه اندازد، و با بیخوابى خود خواب را بر تو شیرین کند.

 مادر، اندرونش ظرف تو، و دامنش محلّ آرامش تو، و پستانش ظرف آب تو، و جانش پناه تو بوده است. و فقط بخاطر تو گرم و سرد دنیا را به جان خرید، پس بهمان اندازه هم تو از او تشکّر کن، و آن را جز بیارى و توفیق خداوند نتوانى.

‏ (تحف العقول، ابن شعبه حرانى، حسن بن على، ‏ ناشر:جامعه مدرسین، ‏قم‏۱۴۰۴ق‏، ص۲۶۳)

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *