رسوایـــــــــی، در پیِ گناهِ پی در پی…

جوان وقتی خطای می کند، در دلش حس ناراحتی و انزجار پیدا می کند و حتی در عمق وجودش، خودش را سرزنش می کند که چرا این کار  را کرد؛ چراکه اعتقادش قوی و فطرتش پاک است.

ولی گاهی بر اثر عوامل اجتماعی، خانوادگی و محیطی، این حس ناراحتی را از دست می دهد. به سوی گناهان، جولان می دهد. و بر اثر مخفی بودن از چشم دیگران، خیالش راحت است.

ولی حضرت امیر المومنین(علیه السلام) هشداری خطرناک به چنین اشخاصی می دهد که :

«عَیْبُکَ مَسْتُورٌ مَا أَسْعَدَکَ جَدُّکَ»[۱] یعنی «عیب تو (گناه و خطای تو) پنهان است تا بخت (و اقبال دنیا) به سوى تو است.»

 

[۱] حکمت ۵۱، نهج البلاغه.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *