نگــــــــاهِ سلمــــانـــــی

سلمان فارسی؛ یا بهتر بگویــم سلمان محمـــدی !!! چه نام بزرگـــی! چه افتخاری برای ما ایرانی ها! مردی ایرانی الهی.

براستی چه چیزی سلمان را سلمان کرد؟ چه جنبه و خصوصیتی از سلمان، او را برجسته کرد که لقب «سلمانُ منا اهل بیتـ» یعنی «سلمان از ما اهل بیت است» را گرفت. لقبی که بسی ارزشمند است.

مسلما شرایط ظاهری سلمان و نژاد او سبب این عظمت نشد؛ چراکه ما تابع پیامبری هستیم که فرمود: عرب بر عجم و سفید بر سیاه را برتری نیست،

پس انچه باعث این برجستگی شد، اطاعت و بندگی و دینداری او بود. ولایتمداری او نسبت به اهل بیت (علیهم السلا

او به توحید و معادی که از رسول الله و اهل بیت (علیهم السلام) فرا گرفته بود.

و سند این اعتقاد و بینش سلمان در روایت تاریخی زیبای زیر آمده است:

«قیلَ لِسَلْمانِ الْفارسىِ: کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ قالَ: کَیْفَ یُصْبِحُ مَنْ کانَ الْمَوْتُ غایَتَهُ، وَ الْقَبْرُ مَنْزِلَهُ، وَ الدیدانُ جَوارَهُ، وَ اِنْ لَمْ یُغْفَرْ لَهُ فَالنّارُ مَسْکَنُهُ»[۱]

معنی: (به سلمان فارسى گفته شد: چگونه صبح کردى؟ او گفت: چگونه مى گذراند کسى که عاقبتش، مرگ و منزلش، قبر و همسایگانش

م) بود. ایمان ، جانوران زمین است و اگر گناهش بخشیده نشود، جایگاهش آتش خواهد بود)

[۱] – بحار الأنوار (ط – بیروت)، علامه مجلسی، ج‏۷۳، ص: ۱۷

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *