کجــــاها قــــدم میزاری!!!

گاهی دوستت بهت زنگ میزنه، میگه: علی میای بریم استادیوم؟ امروز فوتبال مهمیه! رضا و احمد (دوست مشترک شون) هم میان. علی هم بلافاصله میگه: آره احمد جان، میام.

یا مثلا میگه میای بریم مسجد؟ امشب جلسه هفتگی هیئت هستا، تازه حاج مهدی سلحشورم مداحه… علی هم بازم میگه: حتما میام…

اگه با دقت این دو دعوت و لبیک، و هزاران نمونه دیگر، که هروز برای هر کدام ازما اتفاق می افتد و تنها تفاوت شان، در اشخاص و مکان هاست، را در نظر بگیریم و دقت کنیم، به این نتیجه می رسیم که زندگی بشر، به علل مختلف، با مجالس دوستی و رسمی و فامیلی و مذهبی و حتی مجلس ناصحیح، گره خورده است.

حال یک سوال مهم در اینجا هست که وظیفه چیست؟ کجاها را برویم؟ کجا نرویم؟ ملاک رفتن یا نرفتن چیست؟ آیا لازم است اندکی فکر کنیم و سپس دعوت دوست مان را قبول کنیم؟ مکان ها و مجالس چقدر در زندگی و روح انسان تاثیر گذارند؟

برای درک اهمیت قدم نهادن در هر مکانی، لازم است با دقت به روایت نورانی زیر دقت کنیم، تا متوجه شویم که مکان ها با هم مساوی نیستند!!! برخی باعث تعالی روح می شوند وبرخی باعث سقوط!!! و یکی از مهمترین مکانها، مساجدند….

رسولُ اللّه  (صلى الله علیه و آله):

«مَن أدمَنَ إلى المَسجِدِ أصابَ الخِصالَ الثَّمانِیَهَ: آیَهً مُحکَمَهً، أو فَریضَهً مُستَعمَلَهً، أو سُنَّهً قائمهً، أو عِلما مُستَطرَفا، أو أخا مُستَفادا، أو کَلِمَهً تَدُلُّهُ على هُدىً أو تَرُدُّهُ عن رَدىً، وتَرکَ الذَّنبِ خَشیَهً أو حَیاءً»[۱]

رسول خدا (صلى الله علیه و آله): «کسى که پیوسته به مساجد رفت و آمد داشته باشد، به هشت خصلت برسد: ۱ – آیتى محکم(اعتقادات را بیاموزد) ۲ – فریضه اى عمل شده(احکام دین) را یاد بگیرد ۳ – سنّتى جارى(اخلاق) یاد بگیرد ۴ – دانشى تازه بیاموزد ۵ – دوستی قابل استفاده، به دست بیاورد ۶ – سخنى که او را هدایت کند ۷ – یا از هلاکت برهاندش ۸ – خوددارى از گناه به خاطر ترس از رسوایى یا شرم از مردم

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *